سرود
پایداری و همراهی
یسنا ۳۴
۱
اکنون میدانم
که راهِ راستی
بییار نمیماند؛
زیرا هر آنکه
با اندیشهٔ نیک
به پیش رود،
خود
یارِ راستی میشود.
۲
راستی،
نه سخنی آویخته در هواست
و نه وعدهای دور؛
بل در کردارِ انسان
جان میگیرد
و در زندگی
ریشه میدواند.
۳
آنکس که نیکی را
به زمانِ دیگر وا میگذارد،
آن را
ناتمام میکند؛
زیرا نیکی
کنشی است
برای اکنون و همیشه
۴
من آموختهام
که اندیشهٔ راست
بیکردار
خاموش میشود؛
و کردارِ بیاندیشه
راه را
گم میکند.
۵
پس خرد،
نه برای دانستنِ بسیار،
بلکه برای
درست زیستن است؛
تا انسان
سنگینیِ جهان را
بر دوش نکشد،
بلکه آن را
استوار سازد.
۶
آنجا که راستی
با کردار همراه شود،
گفتار
زخم نمیزند؛
پیوند میآفریند
و دلها را
به هم نزدیک میکند.
۷
من از راستی
قدرت نمیخواهم
تا بر دیگران چیره شوم؛
نیرو میخواهم
تا خویشتن را
هماره در راه درست
نگه دارم.
۸
آنکس که در نیکی
پایدار میماند،
نه از بدی میترسد
و نه فریب میخورد؛
زیرا زمینِ زیر پایش
سست نیست.
۹
راستی
نه دشمن میسازد
و نه آشوب؛
آشوب
آنگاه زاده میشود
که انسان
از گوهر خویش
دور میافتد.
۱۰
پس بگذار
زندگی را
نه با شتاب،
بلکه با سنجش
پیش بریم؛
که راهِ درست
همیشه
راهِ آرام است.
۱۱
من این را دریافتهام:
آنچه با راستی ساخته شود،
نه زمان
و نه مرگ
آن را
ویران نمیکند.
۱۲
پس این است
پایانِ سخن:
با اندیشهٔ نیک
بیندیش،
با گفتارِ راست
سخن بگو،
و نیکی را
در کردار
پایدار کن—
که جهان
با همینها
بهبود مییابد.