سرود
داوری درونی
یسنا ۴۹
۱
هر کس
با کردارِ خویش
شناخته میشود؛
نه با نام،
نه با ادعا،
نه با ستایشِ دیگران.
۲
آنچه در درون میپروریم،
در جهان
رخ مینماید؛
زیرا کردار،
آیینهٔ اندیشه است
و گریزی از آن نیست.
۳
هیچ داوری
برتر از
داوریِ وجدان نیست؛
آنگاه که انسان
خود میداند
چه کرده است!
۴
آنکس که
با راستی میزید،
نیازی به
پنهانکاری ندارد؛
راهِ او
روشن است،
حتی در خاموشی.
۵
اما آنکه
کژی را
پنهان میکند،
خویش را
دوپاره میسازد؛
و این دوپارگی،
آرامش را
میفرساید.
۶
زندگی
بیداوری نیست؛
اما این داوری
از بیرون
تحمیل نمیشود؛
در درونِ انسان
رخ میدهد.
۷
پس خردمند،
پیش از هر کنش
از خود میپرسد:
آیا میتوانم
با این کار
در کنارِ خویش
بمانم؟
۸
این است میزان:
هماهنگیِ درون؛
آنکه آن را نگاه دارد،
حتی در دشواری،
استوار میماند.