نیایش
جشن سدره پوشی
به نامِ خردِ راهنما
آن که آدمی را
توانِ برگزیدن داد
و راهِ راستی را
پیشِ چشمش نهاد
امروز
این جانِ آگاه
جامهٔ سپیدِ پیمان
بر تن میکند
نه از سرِ ترس
که از رویِ دانستن
نه به فرمان
که به گزینشِ دل
ای نگاهبانِ اشا
او را یاری ده
تا اندیشهاش
نیک بماند
گفتارش
راست باشد
و کردارش
سودمند
بگذار
این بندِ سپید
یادآورِ راه باشد
هر بامداد
و هر شبانگاه
اگر لغزید
به خرد بازگردد
و اگر ایستاد
به فروتنی
ای آن که
راه را
با آدمی
همگام میروی
این پیمانِ نو را
استوار بدار
ستایش
برای توست
ای فروغِ پایدار
که آزادی را
با راستی
همنشین کردی