نیایش پگاه
به نامِ خردِ بزرگ
آن دانای بیکران
که روشنایی از اوست
و راهِ راستی به او بازمیگردد
سپیده سر زد
و جهان از خوابِ تاریک
چشم گشود
من نیز
با اندیشهای پاک
به سویِ تو برمیخیزم
ای آفریدگارِ روز
ای نگاهبانِ راستی
نیرویم ده
تا امروز
اندیشهام نیک باشد
گفتارم راست
و کردارم روشن
بگذار
دستهایم
به کارِ سودمند خو بگیرند
و دلَم
از کژی و دروغ
دور بماند
خورشید بالا میآید
و من
با او پیمان میبندم
که تا نیمروز
در راهِ اشه
در راهِ سامانِ جهان
استوار بمانم
ستایش از آنِ توست
ای سرچشمهٔ روشنایی
اکنون
و همیشه