خرداد
نماد تندرستی و ورزیدگی
به نام آن تمامیت
که جان را به کمال میرساند
ای خُرداد،
ای رساییِ آرام،
ای تندرستیِ ژرف،
که نه در افزونی
بلکه در بهجا بودن پدیداری.
تو پایان نیستی،
تو رسیدنی
بیشتاب.
آنگاه که هر چیز
در جای خویش مینشیند،
تو زاده میشوی.
تو را
در گردآوریِ بیمرز نمییابند،
در انباشتنِ ناتمام هم نه؛
تو
در بسندگی هستی،
در هماهنگی،
در اندازه.
ای خرداد،
تو آبِ زندهای
که جان را میشوید
نه برای پاکنمایی
بلکه برای بازگشت
به خود.
هرجا که تویی
زخم
راهِ بهبود را مییابد،
و روان
به تعادل میرسد.
اهورامزدا
تو را آفرید
تا انسان
بداند
که کمال
در فزونیِ بیپایان نیست،
در هماهنگی است.
خوشا آنکه
با تو همراه شود،
زیرا درونش
از کشاکش میآرامد،
و زندگانی
به سامان میرسد.
ای خرداد،
مرا بیاموز
چگونه کامل باشم
بیکمالپرستی،
سالم باشم
بیخودشیفتگی.
بگذار
تن و جانم
همآوا شوند،
و زندگیام
چون آب
شفاف و روان گردد.
چنین است
راهِ تو:
نه شتاب،
نه کمبود؛
بلکه رسیدن
به اندازهی درستِ بودن.