بایدها و نبایدهاجهان و زندگی
- باید جهان را به سوی بهبود ببریم.
- اگر راستی برگزیده شود، جهان به راه بهتر خواهد رفت؛
و اگر ناراستی چیره شود، جهان فرو میکاهد. (یسنا ۳۰، بند ۸) - خردمند، با کردار خویش جهان را دگرگون میکند. (یسنا ۳۱، بند ۲۱)
- آنکس که به راستی میپیوندد، در بهبودِ جهان سهم میگیرد. (یسنا ۳۴، بند ۱۳)
- این زندگی به ما داده شده است تا جهان را به سوی راستی برانیم. (یسنا ۴۳، بند ۴)
- آنگاه که راستی گسترش یابد، جهان نو میشود و زندگی فزونی میگیرد. (یسنا ۴۸، بند ۹)
- اگر راستی برگزیده شود، جهان به راه بهتر خواهد رفت؛
- باید زندگی را ارزشمند و شایسته بداریم.
- آنجا که راستی فرمان میراند، زندگی شایسته و بالنده میشود. (یسنا ۳۰، بند ۷)
- خردمند، زندگی را چنان برمیگزیند که سزاوار انسان باشد. (یسنا ۳۱، بند ۴)
- این زندگی برای بالیدن و بهبود داده شده است، نه برای فرسایش و تباهی. (یسنا ۴۳، بند ۲)
- آنکس که زندگی را پاس میدارد، در کردار خود آن را سبک نمیشمارد. (یسنا ۴۴، بند ۱۴)
- راستی، زندگی را ارزشمند میکند و آن را شایستهٔ زیستن میسازد. (یسنا ۴۸، بند ۲)
- باید در نگهداری از محیط زیست کوشا باشیم
- ای آموزگار نیکی؛ به من توانی ببخش تا آنچه را آفریده شده است، با راستی پاس بدارم. (یسنا ۲۸، بند ۱)
- نیکی آن است که هستی را بیفزاید، نه آنکه آن را فرسوده سازد. (یسنا ۳۳، بند ۱۰)
- نباید خود را از مسئولیت جهانی جدا بدانیم.
- با اندیشه و کردارِ انسان است که سامانِ جهان استوار یا سست میشود. (یسنا ۲۸، بند ۳)
- آنگاه که مردمان، راستی را برگزینند، جهان به راه بهبود خواهد رفت. (یسنا ۳۰، بند ۹)
- خردمند، خود را در آیندهٔ جهان سهیم میداند. (یسنا ۳۱، بند ۲۲)
- نیکی، مرز نمیشناسد و به همهٔ زندگی پیوند دارد. (یسنا ۳۴، بند ۱۵)
- جهان، به دستِ انسان بهبود مییابد یا فرسوده میشود. (یسنا ۴۸، بند ۹)