۱

اکنون
با گوشِ جان بشنوید،
با اندیشهٔ روشن بنگرید،
پیش از آنکه زمانِ گزینش بگذرد.

من سخنی می‌گویم
که نه برای خشنودی است
و نه برای فریب،
بلکه برای بیداری است!

۲

دو راه در آغاز بود،
و هنوز هست:
راهِ روشن
و راهِ تیره.

هر یک را
با اندیشهٔ خویش
برگزینید،
نه با تقلید
و نه از ترس.

۳

آن که با راستی هم‌نواست،
زندگی را می‌افزاید؛
و آن که با دروغ هم‌پیمان است،
جهان را می‌فرساید.

میان این دو
سکوتی نیست،
بی‌طرفی نیست،
و ایستادن
خود گزینش است.

۴

اهورامزدا
با اندیشهٔ نیک
جهان را سامان داد،
نه با زور،
نه با فریب.

و به انسان گفت:
خودت ببین،
خودت بشنو،
و خودت انتخاب کن.

۵

آنان که دروغ را
جامهٔ راستی پوشاندند،
خانهٔ زندگی را
ویران کردند.

اما آنان که
راستی را زیستند،
جهان را
خانه‌ای امن ساختند.

۶

من از پاداش نمی‌گویم
برای اغوا،
و از کیفر نمی‌گویم
برای تهدید؛

می‌گویم
هر اندیشه
ثمرهٔ خویش را می‌دهد،
و هر راه
به پایانِ خود می‌رسد.

۷

پس ای مردمان،
اکنون که می‌شنوید،
اکنون که می‌دانید،
و اکنون که آزادید:

با اندیشهٔ نیک بیندیشید،
با گفتارِ راست سخن بگویید،
و با کردارِ درست
جهان را بزرگی بخشید!