نیایش
تیرگان

به نامِ اهورامزدا
آفریدگارِ آب‌های روان،
نگه‌دارِ راستی
در آسمان و زمین.


ستایش باد تیر را،
ای ستاره‌ی باران‌آور،
ای بیداربخشِ ابرها،
که خشکی را پس می‌زنی
و جان را
به نوشدن می‌خوانی.


در این روزِ آب‌پاشی و پیوند،
در این هنگامِ تشنگیِ زمین،
ما گرد هم می‌آییم
تا سپاسِ باران بگوییم
و پیمانِ خویش
با راستی را
دوباره تازه کنیم.


ای تیر،
تو پیام‌آورِ آبی
که از آسمان می‌آید،
نه برای ویرانی
بلکه برای زایش.

آن‌جا که تو می‌رسی
دروغ فرو می‌ریزد،
و زمین
نَفَس می‌کشد.


اهورامزدا
تو آب را آفریدی
تا جهان
زنده بماند،
و تیر را
تا نگهبانِ آن باشد
در برابرِ خشکی و ستم.


باشد که
ابرها به‌هنگام ببارند،
چشمه‌ها پاک بمانند،
و رودها
راهِ خویش را
بی‌گزند بپیمایند.


باشد که
دل‌های ما
چون آب
شفاف باشد،
و گفتارمان
چون باران
زندگی‌بخش.


ای نگاهبانِ آب‌ها،
ما را بیاموز
که مرز را
با داد نگه داریم،
نه با کینه؛
و پیوند را
با راستی استوار کنیم،
نه با زور.


در این جشنِ تابستانی،
ما آب را پاس می‌داریم،
راستی را سبک نمی‌شماریم،
و زمین را
دوست می‌داریم.


باشد این فصل
فصلِ بارشِ به‌هنگام،
فصلِ آشتیِ آسمان و خاک،

و فصلِ دل‌های
روان و روشن.


ما تیرگان را
با سپاس آغاز می‌کنیم،
با راستی می‌پاییم،
و با مهر
به فرجام می‌رسانیم.

اهورا
ما را در این راه
یار و نگه‌دار باش.