نیایش بدرود
در سوگ درگذشتان
به نامِ خردِ پایدار
آن که آمدن و رفتن
در نگاهِ او
یک راه است
این جان
از خانهٔ تن
رهسپار شد
و ما
در آستانهٔ جدایی
ایستادهایم
نه با فریاد
که با یاد
نه با گسستن
که با سپردن
ای نگاهبانِ روانها
راهش را
روشن بدار
و او را
در گذر از این کرانه
تنها مگذار
اگر بارِ رنج
بر دوش داشت
سبکش کن
و اگر نیکی کاشت
آن را
به بار بنشان
دلِ بازماندگان را
آرام کن
تا اندوه
به کینه نلغزد
و یاد
به فراموشی نیفتد
ای آن که
مرگ را
پایان نخواندی
بل دگرگونی
این روان را
در راهِ اشا
به آرامش برسان
ستایش
برای توست
ای نگهدارِ چرخهٔ هستی
که هیچ رفتنی را
بیمعنا نگذاشتی