بایدها و نباید‌ها
خرد و منش درونی

  • باید نیک بیندیشیم و اندیشه خود را پالوده نگه داریم.
    • این سخنان را با گوشِ خویش بشنوید و با اندیشه‌ای روشن و پاک در آن‌ها بنگرید؛
      پیش از آن‌که راهی برگزینید، هر یک با خردِ خود داوری کنید. (یسنا ۳۰ بند ۲)
    • من خود را به اندیشهٔ نیک می‌سپارم، به گفتار نیک و به کردار نیک. (یسنا ۱۲ بند ۲)
    • آن‌کس که با اندیشهٔ راست و پاک می‌اندیشد، راه راستی را در زندگی برمی‌گزیند. (یسنا ۳۴ بند ۳)
    • با اندیشهٔ نیک است که جهان را می‌توان به راه بهتری برد؛ اندیشه، آغازِ هر دگرگونی است. (یسنا ۴۸ بند ۱)
  • باید خِرَد خودبنیاد داشته باشیم و کورکورانه پیروی نکنیم.
    • این سخنان را با گوش‌های خویش بشنوید، و با اندیشه‌ای روشن در آن‌ها بنگرید؛
      پیش از گزینش راه، هر یک از شما باید خود، با خرد خویش، داوری کند. (یسنا ۳۰ بند ۲)
    • آن آموزگاری که مردم را از راه راستی دور کند، شایستهٔ پیروی نیست؛
      زیرا با گفتار و اندیشهٔ ناراست، زندگی را تباه می‌سازد. (یسنا ۳۱ بند ۱۱)
    • من برای آنان سخن می‌گویم که می‌خواهند بفهمند، نه برای آنان که تنها فرمان می‌برند. (یسنا ۴۵ بند ۲)
    • انسان با اندیشهٔ خویش، راه راستی یا راه ناراستی را برمی‌گزیند؛ و خود، پاسخ‌گوی این گزینش است. (یسنا ۴۸ بند ۳)
  • باید پیش از گفتار و کردار، اندیشه را بیازماییم.
    • این سخنان را با گوش‌های خویش بشنوید و با اندیشه‌ای روشن آن‌ها را بیازمایید؛
      پیش از آن‌که راهی برگزینید، هر یک با خردِ خود داوری کند. (یسنا ۳۰، بند ۲)
    • آن‌کس که با اندیشهٔ ناراست می‌اندیشد، گفتار و کردارِ او نیز ناراست خواهد بود. (یسنا ۳۱، بند ۱۹)
    • انسانی که با اندیشهٔ راست می‌اندیشد، گفتار و کردارش نیز در راه راستی خواهد بود. (یسنا ۳۴، بند ۳)
    • آنان که بی‌آن‌که به‌درستی بیندیشند، سخن می‌گویند، مردم را از راه درست دور می‌کنند. (یسنا ۴۵، بند ۵)
    • نخست با اندیشهٔ نیک، سپس با گفتار و کردار، جهان را می‌توان به راه بهتر برد. (یسنا ۴۸، بند ۱)
  • باید همواره آگاهی‌جو و پرسشگر باشیم.
    • آن‌کس که می‌خواهد به راستی برسد، باید نخست بفهمد و با اندیشهٔ خود راه را بازشناسد. (یسنا ۳۱، بند ۱)
    • آنان که ناآگاه می‌مانند و نمی‌پرسند، خود را از راه درست دور می‌کنند. (یسنا ۴۵، بند ۶)
    • راستی برای کسی آشکار می‌شود که با اندیشهٔ بیدار، کاوشگرانه در پی شناخت باشد. (یسنا ۳۴، بند ۲)
  • نباید فریب گمان، ترس یا سود زودگذر را بخوریم.
    • آنان که در راه ناراستی به سودِ آنی دل می‌بندند،
      از راه راستی بازمی‌مانند و آیندهٔ خویش را تباه می‌کنند. (یسنا ۳۰، بند ۶)
    • آنان با ترساندنِ مردم، راه اندیشه را می‌بندند؛ راه نادرست را می‌گسترانند. (یسنا ۳۱، بند ۸)
    • آن‌کس که برای سودِ خود، داد را کنار می‌گذارد، زندگی را از بنیاد می‌آزارد. (یسنا ۳۳، بند ۳)
    • ای اهورامزدا به من بینشی ببخش تا فریبِ آن‌چه آسان و فریبنده است را نخورم و راه درست را رها نکنم. (یسنا ۴۴، بند ۱۲)
    • آن‌که از ترس، راه ناراست را می‌پذیرد، رنجِ بزرگ‌تری را برای خویش می‌خرد. (یسنا ۴۶، بند ۵)
    • خردمند، راهی را که فریبنده می‌نماید بی‌سنجش نمی‌پذیرد. (یسنا ۴۸، بند ۴)

 

      •